Dalgın


Yaklaşık iki yıl boyunca aynı evden çıkıp aynı duraktan aynı otobüsle aynı işe gittiğini düşün. Bir sabah otobüsün içinde, durakları okuyan sesli otomatik kadının sesi kulaklarında yankılanıyor Taksim diye.. Oysa sen Beyazit'a gidiyordun. Yanlış otobüstesin.. 
Birkaç durak sonra iniyorsun, sıradaki doğru otobüsü beklerken "hafif sinirli", ayağına bir şey dokunuyor. Dokunmaktan bi tık öte, dürtüyor aslında. "Hay sen de yaa!!" deyip yere bakınca sarı bir yaprak göz kırpıyor sana. Gülümse bugün cuma diyor.. İşte dün böyle bir gündü benim için. Bugün de çalışacağım için, yaşasın cumaaa diyemesem de neyse bitti sayılır. Yüzümü gülümseten, benden habersiz bi yaprağa teşekkür yazısı olsun bu da. Bu inceliği hak etti...

Mutlu Cumartesiler...
Share on Google Plus

About Ekinus Hobi

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 yorum:

  1. Her şeyin tadını çıkarabilsek hayat ne güzel olur di mi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet ama tam tadını çıkarıcaz bişe oluyo hevesimiz kaçıyo :))

      Sil